Экинчи дүйнөлүк көчмөндөр оюндарынын ачылыш аземи. Архив

Кемтигин эмес, артыгын издейли. Журт башчылары тууралуу

964
(жаңыланган 20:35 22.12.2018)
"Өлкөгө жетекчи болуу — миллиондордон бирөөнө буюрган милдет, тагдыр. Каалайбызбы же жокпу, мамлекеттин тарыхынын бир үзүмү анын аты жана амалы менен тыгыз байланышта" дейт колумнист Нуржигит Кадырбеков.

…2017-жылдын 24-ноябры. Бирде толкунданып, бирде сыймыктанып телени тиктеп отурдум. Анткени Кыргызстандын тарыхында алгачкы жолу эл шайлаган эки президент катар туруп, бири экинчисине бийлик деген бийик аманатты жакшы маанайда мыйзамдуу өткөрүп берип жаткан. Бири-бирине рахмат айтып, ак бата багыштаган. Удаалаш башкарган башка өлкө жетекчилеринин сүрөттөрүн көрүп, бизге качан ушундай саясий маданият келет деп суктанган элем. Анткени өлкөнү капсалаң учурда убактылуу жетектеген Роза Отунбаеваны эске албаганда, бир дагы башчыбызды тактыдан жакшылык менен узатпаптырбыз. Эгемендүү Кыргызстандын таржымалы ак-кара боёктун аралашмасындай болгон алгачкы эки ажосу мындай турсун, мекен үчүн кара жанын карч ура иштеген Искак Раззаков, чейрек кылым өлкө жүгүн аркалаган Турдакун Усубалиев, бийлик башында туруп таптаза бойдон калуунун өрнөгүн дагы бир жолу көрсөткөн Апсамат Масалиев да "зордун түбү кор" дегендей, бир ооз жылуу сөз укпай, тескерисинче, сындалып, таланып, түрткүнчүк болуп кетишкен экен бийликтен. Ошол көрүнүшкө чекит коюлуп жатканына кантип кубанбайсың? Өлкөгө жетекчи болуу — миллиондордон бирөөнө буюрган милдет, тагдыр. Каалайбызбы же жокпу, мамлекеттин тарыхынын бир үзүмү анын аты жана амалы менен тыгыз байланышта. Демек, аларды сыйлоо, жок дегенде кызматтан адеп менен адамча узатуу — бул бийик саясий жана ички маданияттын көрсөткүчү.

Бирок жөндүү жөрөлгө, жакшы саясий салт түптөлдү деген кубанычыбыз көпкө узабады. Эки лидердин ошондогу урабас дубалдай бекем сезилген достугун, ортодогу ишенимин бир жылга жетпей ордун сыйпалап таппай калдык. Көз алдыбызда позитив негативге, достук душмандыкка, кызматташуу күрөшүүгө, биримдик тирешүүгө айланып кетти. Көңүл бурбай койгудай — бул көрүнүш мектептеги эки класстын атамандарынын эрегиши эмес. Таасири таасын, сөзүндө сөөлөт, башында дөөлөт бар эл тандаган башчылардын мамилелеринин чыңалуусу…

Жообу жок суроо

Экөөнүн мамилеси эмнеден бузулду? Кимден кетти? Ушул суроолорго жооп издебей эле коёлу, байболгурлар. Эгерде издесек, анда акыйкаттын түбүнө жетпей суй жыгылып, шек-күмөндүн сазына батып, сормосуна чөгүп кетебиз. Анткени ар кимдин өз чындыгы бар. Талаш-тартыштын аягы "мен буудай, сен саман, мен жакшы, сен жаман" менен аяктайт. Бул жүрөктөрдү андан бетер алыстатып, көңүлдөрдү көк муздай тоңдурат.

Ынтымак бир тарабы "сен жакшы, мен жаман" деген шартта гана келет. Башкаларын билбейм, бирок саясий чөйрөдө мындай руханий айкөлдүктү кезиктирүү оголе кыйын. Андыктан, арадагы арасат маселелерди тактап, орток пикирге келип, жалпы тил табуу жагын эки лидердин өздөрүнө калтыралы. Артына бир эле кылчайса, экөөнүн жүрөктөрүн бирдей жылытчу миң себеп табышар. Анткени тагдырдын тайгак жолдорунда далай сыноолорду ийиндешип бирге жеңип, далай ийгиликтерди чогуу багындырган. Бири үчүн бири алтын башын тобокелге байлап, чымындай жанын аябай алда кандай азаптарды баштан кечиришкен. Анан калса, саясаттын бир жакшы жагы бар: тараптар ар убак компромисске жол издешет. Демек, азыркы абалдын жакшылык менен аякташына үмүт зор. Кантип эле жыйырма жылдык жылуу мамиленин улуу мунарасын жарым жылдагы түшүнбөстүктөр биротоло түздөп, тегиздеп таштасын. Күйгөн же кулаган көпүрөнү кайра курууга болгондой эле бузулган алаканы оңдоо да колдон келчү иш, керек болсо милдет. Анткени кимде-ким жакынына үч күндөн ашык таарынып жүрүп акыретке кетсе азапталат деген кеп бар…

Калганыбыз кантебиз? Кеп мына ушунда…

Сөзү, анан өзү…

Бирөөдөн айып издеген жерде уруш ырбашы мүмкүн, асти басылбайт. Маселени чечүүнүн бир гана жолу —ар ким айыпты өзүнөн издегени дурус. "Ыймандуу адамдын бир көзү бирөөнүн мыкты жактарын, бир көзү өз кемчилдиктерин көрөт" деген акылман сөз тегин жерден айтылбаган чыгар. Дегеним, мындай кырдаалдын түзүлүшүнө кайсыл бир деңгээлде эки лидердин колтуктарына суу бүркүп жатып биз, жарандар да себеп болдук. Социалдык түйүндөрдөн, гезит беттеринен экөөнүн ортосуна чок сала турган не деген гана сөздөрдү сүйлөбөдүк, коллаждарды, карикатураларды жарыялабадык. Комментарийлер, бөлүшүүлөр, аларга коюлган лайктар жана дизлайктар тууралуу айтпай эле коёюн. Эки кишинин башы бириккен жерде саясаттын жаагын жара талдап, талкуулап, ар кандай кыйбат-ушактарды айтып алардын акыларына кирдик. Ортодо жылан уусундай ачуу сөздөрдү ташып абалды оорлоткондор да жок эмес. Эки лидер ошого карабай бир нече ай жакшы мамилесин сактап кала алды. Бирок акыры келип ынтымагы бузулду, калк көзүнчө кайым айтыша баштады. А дегенде сөзү, анан өзү болот деген ушул. Сөз деген жөн гана тыбыш жана тамга эмес. Сөз деген — энергия. Ошончо ыплас сөздөргө көмүлгөн, чөмүлгөн рухтар, дилдер, пикирлер кантип таза, саламат бойдон калсын.

Качан экөөнүн эрегишүүсү башталганда канча адамдар көксөгөн максатына жеткенсип, энеси эбактан тилеп жүрүп акыры уул төрөгөндөй кубанып, жеңил дем алып калышты. Конфликт оту өчүп баратканда жалынды жандантып коюу үчүн күйүүчү май издей башташты. Алда Кудай ай, адам неге уруш-талаштан мынчалык ракаттанат?! Корозго корозду, итке итти, Хабибге Конорду, "Реалга" "Барселонаны" салып, чабыштырып, алыштырып маашырлана кубанган адамдай кумарпоз макулук болбосо керек. Ошондой инстикттин жетегинде келип, эл-жерибизди башкарган эки башчыны кагыштырып тындык. "Бир уйдун мүйүзү сынса, миң уйдун мүйүзү зыркырайт" дегендей, бул инсандардын келишпестиги журналисттердин, саясатчылардын, маалымат каражаттарынын жана саясий күчтөрдүн эле эмес, элдин ичинде да бөлүнүп-жарылууга себеп болору турган иш. Анткени лидер деген лидер, таасири мол, сөзү өтүмдүү болот.

Кимге пайда?

Жакшылык бар жерде адамдын кызганычы, ичи тардыгы, көралбастыгы кошо болот экен, аттиң. Эки лидердин ынтымагына шүгүр айтып, сүйүнүш ордуна ичи тарып, кадимкидей кызыл өңгөчүн тарткандар бар. Көралбастык адамды тез карытат дейт. Эки лидердин тиреши — ушундайлардын ден соолугуна гана шыпаа болбосо, көпчүлүк үчүн зыянынан башка пайдасы жок. Ынтымак кеткен жерде кайдагы береке, кайдагы кут? Ошондуктан эки лидер мүмкүн болушунча тез ысык ымалага келиши үчүн калганыбыз жок дегенде уктаарда дуба кылалы.

СССР өнөр жайлуу, аскери күчтүү мамлекет эле. Бирок урап жок болду. Эмне үчүн? Анткени андагы элдердин, адамдардын жүрөктөрү бири-биринен алыстап, ынтымагы ыдырай баштаган. Зор СССРди ураткан келишпестик Кыргызстан үчүн андан да жүз эсе кооптуу. Мына ушуну түшүнбөй, эки лидердин ортосуна от жагууну уланта берсек, өзү отурган бутакты аралаган акылсыздын кейпин киебиз.

Ынтымактуу менен Жараткан да бирге болуп, береке тартуулайт. Ынтымак бар жерде шайтанга жол жабылып, жакшы амалдарды кылуу жеңил болот. Бирок "Ырыс алды — ынтымак" деген макалды көрүнгөн дубалга илип коюу менен эле ынтымак келбейт. Ал адам адамга арам ойлобой салам жолдогон, даам таттырып белек тартуулаган, артынан мактап бата багыштаган, жумшак сүйлөп жүрөктөн ырайым кылган жерде болот. Адам адамдын кемчилдигин кечирип, артыкчылыгын баалап, катасына дароо ачууланбаган чөйрөдө болот.

Бириккендин сообу, бөлүнгөндүн күнөөсү оор. Ал эми лидерлер аларды ээрчиген миллиондордун сообуна да, айыбына да шериктеш болорун унутпаса.

964
Белгилер:
ынтымак, лидер, президент, Нуржигит Кадырбеков
Тема боюнча
Тандоо – укук, ынтымак - парз. Шайлоо өттү, бирок шайтан калды
Кеменин түбүн тешпе, бир боорум. Мекен менен соодалашпа!
Медициналык маскачан кыздар Бишкектеги Чүй проспектинде бара жатат. Архив

Ушундай абалда калам деп ойлогон эмесмин. Карантинсиз күндөрдүн кадыры...

1014
(жаңыланган 12:41 24.05.2020)
Биздин колумнист Абдыкерим Муратов учурда баарыбыздын көкүрөктөгү нерсебизди дал өзүндөй баяндап бериптир. Чын эле буга чейин эшикке чыккан эки кадам, кучакташып көрүшүү, бет капсыз заман бакыт экенин билбептирбиз да.

...Ушундай күндө калабыз деп үч уктасам түшүмө кирген эмес: же согуш эмес, же абадан чабуул эмес, же табияттын кырсыгы эмес. Болгондо да бүт Жер шары, биздин ажайып планета бир оорунун жайылышынан улам кыйсыпыр түшүп жатып калды...

Неберелерим кезектешип бир жумада сөзсүз бир келип, балдар аянтчаларына, балдар кинолоруна, балдар оюн-зоок жайларына, парктарга, коомдук тамактануу жайларына барып турчубуз, жаратылышка чыгып сейилдеп келер элек... Неберелеримдин ар бирин "тай-тайлап", "бас-бастап" адегенде бир кадам, анан эки кадам, анан үч кадам... жылып отуруп аяк шилтегенге көндүрөр элем. Анан мага жеткенге корстон болуп кучактап калышчу. Өзүнчө турган кызымдын кызы – эң кичине неберемдин кантип басып калганын көрбөй калдым, бир күнү эле видео келиптир, неберем басып жүрөт... Дагы бир кызымдын кызы түштө коляска менен сыртка чыгарып ары-бери сүйрөбөсө уктачу эмес. Эми ал эшикти көрсөтпөй балконду көрсөтүп калыптыр, көрсө ата-энеси балконго "эшик" жасап бериптир... Дагы бир неберем аны-муну айтып чулдурап калыптыр...

Ушул наристелер ушул күндө калышы керек беле?! Ушундай ширин учурларына мен — чоң атасы, таятасы катары күбө өтпөй калышым керек беле?! Ошол неберелерим менен тынч күндөрдү, карантинсиз күндөрдү сагынып жатабыз, кайсы бир кезде ушул учурларды жомок кылып айтып каларбыз дейм... Ошентели, ылайым...

Үйдөн чыга албай, атамдай болгон агайым, улуу устатым Исак агай Бекбоевичтин мүрзөсүнө жарым ууч топурак сала албай калдым. Алтындай көргөн ардактуу инилерим Элмирбек Иманалиевдин, Зайырбек Ажыматовдун тажияларына тура алган жокмун. Инимдин кайненеси, көптөн бери ажал тооруп жаткан Апипа кудагыйымды төрт баласы менен бир гана машинага салып узатып кала бердик. Анын карасуулук бир туугандары да эжесин узатканы Ноокатка өтө албай кайтып кетишиптир. Карантинсиз күндөр болгондо "өлгөндүн өз зыйнаты бар" деп каада-салты менен, кылкылдаган көпчүлүктүн катышуусу менен коштошуп калбайт белек...

Карантинсиз күндөрдө адамды бул дүйнөдөн аркы дүйнөгө узатуунун баркын да билбей, ага-буга шылтап, өлүм зыйнатына да, өз алаканыбызга уучтап туруп топо салганга да барбай койчу экенбиз. Эми болсо үйдөн чыга албай, өлгөн жерге да бара албай, ошол күндөргө зар болуп отурабыз.

Карантин күндөрү тамак-аштын баркын билдик; китептерди кайра колго алып окуп кирдик; абдан көп чыгым болчу тойлорсуз эле, аштарсыз эле жашоого болорун түшүндүк; кыздар үйдөн тамак жасаганды, сайма сайганды үйрөндү; үй-бүлөлөр эртеден кечке, түндөн таңга чейин бир болуп, бир ойноого, бир уктоого, чогуу баарлашууга көндүк...

Бүт дүйнө чакан, өтө чакан бир кыштак экенин аңдадык, ошол кыштактын бир жерине доо кетсе, бүт айыл азапка малынарын түшүндүк...

Дал ушул пандемия дүйнө боюнча кыргызстандыктарды бириктирди, алардын Ала-Тоодо жоктоп алар Ата Журту бар экендигин көрсөттү. Дүйнөнүн ири учак жайларында, чек араларында, элчиликтердин алдында, дагы башка жерлерде Кыргызстан көзүнөн учуп, Кыргызстанга кетүүнү эңсегендерди көрүп, мамлекет деген канчалык баалуу экенин, канчалык керек экенин түшүндүк. Канча каражат коросо да Кыргызстан кыргызстандыктарды колдон келишинче алып келип жатат, ошол келгендер тууган жердин топурагын тепсеп түшкөндө бүт кайгыларын унутуп, тууган жердин демин сезишкендир.

Карантин карантинсиз күндөрдү сагынтты: жумушка барчу элек; базарга барчу элек; бул күндөрдө тоолорго чыкчу элек; көлгө жөнөп калчубуз; тойлорго барчу элек; бири-бирибиз менен баарлашып отурчу элек; балдарды ойнотчу элек; туулган айылга барып, тууган-урук менен учурашып, сурашып, жыргап кайтчу элек; театрга, киного, парктарга барчу элек; мечиттерге намазга барар элек, дагы башка-башка... Эркиндик... Карантинсиз күндөр кандай керемет эле... Эми ошонун баасы, баркы билинип атат... Ошол күндөрдү сагындык... Тезирээк келишин тилейли...

1014
Белгилер:
балкон, небере, мүрзө, өлүм, адам, карантин, пандемия, коронавирус, Кыргызстан
Тема:
Коронавируска байланыштуу Кыргызстандагы кырдаал
Тема боюнча
Кызыбызды сагындык... COVID-19 менен күрөшкөн кызматкерлердин үй-бүлөсүнүн баяны
Гапар Айтиев атындагы көркөм сүрөт искусство музейи

Кайдан келгениңди унутпасаң кайда баратканыңды унутпайсың. Моюндагы аманат

463
Бүгүн Эл аралык музей күнү. Музейлер — бизге бай тарыхыбызды чагылтып берген күмүш күзгү, бабалар чыйыр салып, аталар улантып, азыркы күнгө жеткире курган улуу жолду таанытчу алтын ордо дейт колумнист Нуржигит Кадырбеков.

Музей аркылуу тээ илгери өткөн замандарга зыярат кылып, анын ичине сүңгүп, өзгөчөлүгүнө үңүлөсүң. Андагы экспонаттар, табылгалар, атайын жасалган композициялар өткөн доорлордун элестерин, оош-кыйыштуу окуяларын жаңыртып, бир жагынан кайдан келгенибиз тууралуу терең ойго чөмүлтсө, бир жагынан сыймыкка бөлөйт.

Кыргызстанда мамлекеттик, жеке, муниципалдык болуп бардыгы 117 музей бар. Анын 57си Маданият, маалымат жана туризм министрлигинин көзөмөлүндө. Негизинен мемориалдык, краеведдик, тарыхый, этнографиялык, археолого-архитектуралык, ачык асман астындагы жана көркөм-сүрөт тармактарына бөлүнүп иш алып барышат. Алардын элибиздин маданий-тарыхый мурасын сактап, кийинки муундагыларга табыштоодо жасап жаткан эмгеги эбегейсиз.

Өзгөчө ушул карантин шартында музей тармагынын каармандары кол куушуруп отуруп албай, эл-журт өз үйүнөн музейлердеги дөөлөттөр менен таанышкыдай чоң мээнет кылышты. Бөлүп-бөлүп видеого айлантып, социалдык тармактар аркылуу өз экспонаттарын калайманга сунуп жатышты. Албетте, мындай демилгелер үчүн кубанып да, сыймыктанып да турам. Бирок ушуларды кызыгып көргөндөр канча? Билим булагы катары бала тарбиялоодо колдонгондор көппү же азбы? Кеп мына ушунда! Кызыгып, талдап көрсөм, аттиң, бул жааттагы жагдай чеке жылытарлык эмес экен.

Болгону...

Атагы алыска кеткен "Сулайман-Тоо" музейинин бирин-бири улай чыккан көрсөтүүлөрүн эң көп дегенде 46 гана адам көрүптүр. "Манас" деп ураан чакырууга келгенде үнүбүздү аябаганыбыз менен "Манас эпосу" музейи ар бириңиздердин үйүңүздөрдө" деген тема коюп, Таластагы айтылуу Кыргыз улуттук "Манас Ордо" комплексинин баяндамачылары жасаган таанытым видеолоруна 134 гана адам назар салыптыр. КМШдагы эң абройлуу он музейдин катарына кирген Гапар Айтиев атындагы көркөм сүрөт искусство музейинин Facebook тармагындагы баракчасына болгону 3,5 миңдей гана адам катталыптыр. Андан тышкары, Курманжан Датка, Токтогул, Бурана, Токмок, Нарын, Ысык-Көл музейлери да онлайн форматта мыкты долбоорлорду жүзөгө ашырышты. Аларды көргөндөр, аттиң, мындан да аз.

Ошол эле мезгилде бүгүн дүң, эртең ким болору белгисиз корей жаштарынын BTS аттуу поп-группасынын клибин бир күн ичинде 4 миллиондой адам көрүптүр. Анын жок эле дегенде он миңдейи кыргыз жаштары болсо таңданбайм. Ал эми биздин маданиятыбызга, ийгилигибизге, келечек-бактыбызга кымындай пайдасы жок Месси менен Роналдонун соккон голдорун, Фергюсон менен Конордун мушташтарын да жүз миңдеген мекендештерибиз тирмейе тиктеп отурушканы да кашкайган чындык.

Алты миллиондон ашкан калктуу өлкөдө атактуу музейлеринин аземдеп көрсөткөн экспонаттарын аябай көп дегенде 134 адам көрүп жатса, анан кантип маданиятыбызды сактап, байытабыз? Өз тарыхыбыз, тамырыбыз өзүбүзгө кызык болбой жатса, анан кайсы арыбызга Элмирбектей тарыхый залкарларыбызды социалдык тармакта "чувак" дейсиң деп кийинки муундун өкүлдөрүн өкүртө сөгөбүз.

Айыптабай кечирим сурадым

Социалдык тармактарда ошол "чувак" деп жазган жигитти көпчүлүк иттен алып көргө салып, аябай талады. Деген менен анын пайда-батасы канча? Элмирбектин алтын сөзү акылына жетпеген немеге биздин соцтармак аркылуу чачкан заар сөзүбүз өтөр бекен? Кыскасы, мен ал жаш адамды эч айыптаган жокмун. Тескерисинче, улуттук аң-сезимибиздин азыркы мышык ыйларлык акыбалынын акыйкатын көзүбүзгө сайып көрсөтүп койгону үчүн ырахмат айттым. Анан башымды ийип кечирим сурагым келди. Эмне үчүн дегенде, кеп ал жана ал сыяктуу кабыгы калып, маңызы алмашкан кандаштарыбызда эмес, ошондой кайдан келгени, башат алган булагы жана көчөт байлаган тамыры менен кымындай иши жок, бир эмес бир нече муундун чыгышына жол берген, керек болсо атайылап шарт түзгөн өзүбүздө. Чоң ата билген кааданын, нарктын жарымын ата билбей, ата билгендин жок дегенде чейрегин биз үйрөнбөй, анан "атаңгөрү, заман ушундай болду" деп өзүбүздүн өлөсө жактарыбызды заманга шылтап, дүнүйө, байлык деген жеңил баа сулуу кыздай азгырыкка баш-отубуз менен киришип кетип, аталардан алган баягы каймак куйган идиштин түбүндөгү билгенибизди да кийинкилерге тапшырууга чолоо таппай, балдарыбыздын тарбиясын интернет, чөнтөк телефон жана телеге калтыргандын аянычтуу акыбети ушул. Бул окуя, болгону, "Элим, эсиңе кел! Артыңа бир кылчайып, акыл токтотуп, ой багып, анан барар багытыңды такта! Болбосо түбү жок жардан чегине жетип калдың!" деген ак ниеттүү эскертүүдөй эле туюлду мага.

Вирус апааты жана тарыхтын сабагы

Элди эл катары жок кылуу үчүн үстүнө атом бомбасын таштоо шарт эмес, болгону маданиятын унуткар, тилин чандыр, улуттун алтынын жез, алмазын таш көрсөтүп кой, бүттү. Октон кырылган элдердин көбү өмүр-жолун, сапарын улап кетишкен, бирок маданий геноцидге тушуккан шордуу калк эгерим кайра тикеленбесин тарых кайра-кайра тастыктап келет. Эсибизге келип, этегибизди жапсак, буюрса, жагдайды дале жакшыртып, али какшып, момолой чычкандар туш келди көзөй элек арыгыбыздан суу жүгүртүп кетсек болот. Бирок бул үчүн ар бирибиз жок дегенде өз балдарыбызга Элмирбек болуп, уккан, билген, окуган, үйрөнгөн улутубуздун улуу дөөлөттөрүн аманат кылып табышташыбыз шарт.

Таажывирусунун апааты, буюрса, аз күндөрдө өтүп кетер. Аны жугузгандын бир азы гана, Жараткандын ыракматына бөлөнсүн ылайым, акыретке аттанбаса, көбү дабаа таап, куландан соо болуп чыгып келишүүдө. Эми эбак эле кара түтүндөй каптап, чулгап, тамырдан аккан каныбызга чейин кирип келген маданиятты сактоого жана байытууга кошкөңүлдүк, шалаакылык жана кайдыгерлик вирусун кантебиз? Бул вирустун кесепети эки ай карантин менен эле бүтүп калбайт... Биздин маданият — биздин моюндагы аманат. Аны сактоого Батыш да, Чыгыш да милдеттүү эмес. Ойлонолу! Тыянак чыгаралы!

Ошон үчүн музейлерге зыярат кылып, тарыхыбыз жана тамырыбыз менен таанышып, уул-кыз, небере-чөбөрөлөрдү да тааныштыралы. "Кайдан келгениңди унутпа, ошондо кайда баратканыңды унутпайсың!" деген накыл бекер айтылбаган да.

463
Белгилер:
келечек, карантин, коронавирус, маданият, каада-салт, тарых, музей
Тема боюнча
Таш ыргыткандар аш алып кетсин. Алмадан алган сабагым
Москвадагы Жеңиш аба парады

Россияда Жеңиш парады 24-июнда өтмөй болду

8
(жаңыланган 18:41 26.05.2020)
Мамлекеттин коргоо министри Сергей Шойгуга коопсуздукту камсыздап, тобокелдиктерди азайтуу тапшырылган.

БИШКЕК, 26-май — Sputnik. Россиянын президенти Владимир Путин Жеңиш парады 24-июнда өтөрүн билдирди. Бул тууралуу РИА Новости жазды.

Ага ылайык, мамлекет башчы иш-чарага даярдык көрүүнү баштоого буйрук берген. Коргоо министри Сергей Шойгуга коопсуздукту камсыздап, тобокелдиктерди азайтуу тапшырылган.

Путин ошондой эле "Өлбөс полктун" жүрүшүндө аралыкты сактоо мүмкүн эмес экендигин айтып, аны 26-июлда, тагыраагы, Аскер-деңиз флотунун парадынан кийин өткөрүү пландалып жатканын белгилеген.

Эскерте кетсек, 9-майга пландалган парад жана "Өлбөс полктун" жүрүшү быйыл коронавирус эпидемиясынан улам өтпөй калган.

8
Белгилер:
иш-чара, Жеңиш парады, Владимир Путин, Россия
Тема:
Улуу Ата Мекендик согуштагы Жеңиштин 75 жылдыгы
Тема боюнча
"Өлбөс полктун" онлайн түрүн 20 миллион адам көрдү