Памирлик кыргыз Турганбай Памири

Памирлик Турганбай: Кыргызстанга келүүнү кандай гана эңсебедим. Жетим калбайлычы...

2141
(жаңыланган 17:26 13.02.2021)
Кыргызстан деген өлкө, Нарын аттуу шаар көзүнө өзгөчө көрүнгөн. Бир нече күндөп жол жүрүп келген ошол кездеги өспүрүмгө теңир-тоолуктардын, тааныбаган эле кишилердин кучагын жайып кабыл алганы өзгөчө жылуу сезилген.

Андан бери төрт жылга аяк басты. Афганистандагы Кичи Памирден Нарындын Куланак айылына келип жайланышып, биринчи ирет мектеп партасына отуруп, тамга тааныган ошол бала Турганбай Абдулвахид уулу — азыр колледждин студенти, интернеттин активдүү колдонуучусу. Sputnik өзүн коомчулукка Турганбай Памири деп тааныштырган Афганистан жараны, этникалык кыргыз жигит менен маектешти.

— Кыргыз коомчулугунда Кичи Памирден келген 19 жаштагы жигит туурасында жылуу пикирлер айтылууда... Турганбай Абдулвахид уулу учурда эмне менен алек?

— Кыргызстанга Афганистандан 16 жашымда ата-энем жана айылдаштарым менен келгем. Тамганы ушул жактан таанып, жазганды, сабаттуу сүйлөгөндү ушул жактан үйрөндүм десем болот. Себеп дегенде Памирде кыргызча гана сүйлөшөт, диалект, акцент деген бар. Анын үстүнө китеп окубагандыктан, жазбагандыктан жазылышын билбейт да. Бул жакка келгенде мага жакканы китеп окуганга мүмкүнчүлүк жаралды. Мен аны канчадан бери эңседим эле.

Алгач Нарындын Куланак айылында жашадык. Жергиликтүү элди башкаларга караганда таза сүйлөйт дешти, чындыгында ошондой экен. Нарындан досторду таптым, аралаштым, сүйлөштүм. Башкысы, кыргызчаны Кыргызстандан үйрөндүм. Таң калычтуу нерсем да бар. Тамга тааныбай келип, мектепти, 9 классты үч жылда бүттүм. Памирден алгач 33 киши келсек, анын 18и балдар элек. Баарыбыз чогулуп сабакка бара баштадык. Тамганы кошуп окуй келгенде кыргызча сөз чыгып калып жатпайбы. Мен буга абдан таң калдым. Буга чейин мындай нерсени көргөн да, уккан да эмесмин.

Памирский кыргыз Турганбай Памири на радио Sputnik Кыргызстан
© Sputnik / Асель Сыдыкова
Турганбай Абдулвахид мындан төрт жыл мурда Афганистандагы Кичи Памирден келген 33 этникалык кыргыздын бири. Алгач Нарын облусунда жашап, сабатын жоюп, учурда Бишкектеги жогорку окуу жайлардын биринин колледжинде билим алып жатат.

— Тыбыштарды курап окуганда кыргызча сөз жаралганын өз көзүңүз менен көргөндө сиз үчүн башкача көрүнүш болгон турбайбы?

— Ооба. Сүйлөп жүргөн кыргызча сөз ушинтип тамгалардан куралса, бул оңой эле турбайбы деп кызыгуум ого бетер артты. Кечке эле окуй бергим келди. Бир жуманын ичинде дароо тамганы кошуп, анан муундап окуп кеттим. Жазганды да тез өздөштүрдүм. Бир жылда үчтөн классты аттап, ал эми үч жылдын ичинде 9 жылдык программаны бүтүп, 2020-жылы Бишкек шаарына биринчи ирет келдим. Ишеналы Арабаев атындагы университеттин алдындагы педагогикалык колледжге тапшырдым. Айта кете турган нерсе, биз мектепте акыркы классты окуп жатканда пандемия башталып, аралыктан (онлайн) билим алуу ыкмасына өткөнбүз. Азыр деле колледжден ошентип окуйбуз, бирок баары бир барып-келип окуганга жетпейт экен.

Кыргызстанды көрбөсөм да Памирде жашап жүргөндө бир эңсөө бар болчу. Мен деле ошол жакта жашаган балдардай окусам, билим алсам кандай сонун болот эле дечүмүн. Кыргызстандан делегация барып "балдарыңарды бергиле, Кыргызстанга бекер окутуп беребиз. Даярданып тургула, эмдиги жылы алып кетебиз" дегенде ошол бир жылдын өтүшүн кандай гана күтпөдүм. Шаарга барсам, окусам экен деген ашыктырган ойлор менен жүрдүм. Башка убакыт өтсө да, ошол жыл жылбайт десеңиз. Акыры максатыма жеттим... Азыр, буюрса, студентмин. Кыргыз тили жана адабияты боюнча мугалимдик кесипте окуп жатам.

— Эмнеге бул кесиптин ээси болууну ойлондуңуз? Кыргызстанда мугалим болсом дейсизби?

— Памирдеги кыйынчылыктарды, азабын, ал жердеги жаштардын меники сыяктуу кыялдарын, максаттарын жакшы билем. Себеби мен да 16 жашымда Кыргызстанга келип жатам. Бир кезде мен кандай күтсөм, алар да Кыргызстанга барсак деп дал ошондой күтүп жатышат. Памирдегилерди толугу менен көчүрүп келүүгө кудуретим жетпесе да бул жактан көргөн, билген жакшы нерселерди үйрөтүп, окутуп, Кыргызстанга тартканга аракет кылам. Азыр көбү билим албай сабатсыз калууда.

Биздеги жагдай боюнча түшүндүрө кетсем. Памирде балдар бой жеткенден соң кийин ата-энеси сыңары кадимкидей эле жумуш кылып, түйшүк тартат. Жашоо ошондой эле уланат. Бизде ата-эненин эң негизги милдети — баласын үйлөнтүп-жайлантып, үйүн, малын бөлүп берет. Ал эми билим алуу жагы такыр эле калып калган. Анан дагы бир айта кетүүчү нерсе бар. Тааныштар интернет баракчаларына "Памирде жашы жете элек кыздарды күйөөгө берип, балдарды эрте үйлөнтүп койгонуңар жаман экен. Андай куракта кандайча турмуш-тиричилик өткөрөт" деп жазып келишет. Мен буга тактоо киргизип кетет элем. Мурда ошол сымал көрүнүш кездешчү экен. Бирок бүгүнкү күндө Памирде 18-19 жаш жана андан өйдө, балдар да 19-20 жашында куракта турмуш курушат. Учурда 12-13 жашында кыздарды күйөөгө берип, уулдарын үйлөнтпөйт.

Памирский кыргыз Турганбай Памири на радио Sputnik Кыргызстан
© Sputnik / Асель Сыдыкова
Памирлик кыргыз Турганбай Абдулвахид уулу (Турганбай Памири): Кыргызстанды көрбөсөм да Памирде жашап жүргөндө бир эңсөө бар болчу. Мен деле ошол жакта жашаган балдардай окусам, билим алсам кандай сонун болот эле дечүмүн.

— Бул күндөрү кыргызстандыктардын интернетте отурган бөлүгүнүн бир тобу Турганбай Памири аттуу уланды жакшы таанып калышты. Бул сиздин социалдык тармактагы аккаунтуңузбу?

— Кыргызстанда окуп, жазганды эле эмес, көптү — адамдар менен сүйлөшүүнү, мамиле курууну, пикир алышууну, интернеттен өзүмө пайдалуу нерселерди алууну үйрөндүм. Кыргызстанга келгени жашоом толугу менен өзгөрдү. Мен үчүн алыс болгон коомго өз болуп, аралашып кете алдым. Буга канааттанам. Кол сунуп жардам бергендер арбын болду.

Азыр социалдык тармакта мени баары карап турушат. Кээде "интернетке көп кирип, азгырылба" деген кеңештерин жазышат. Гаджеттердин тилин биле баштадым. Өзүм ыр окуп, аны чогултуп, оңдоп, ал видеолорду кесип, аккаунттарыма койгонду үйрөндүм. Кол менен жазып, аны кайра интернетке койгон башка, ал эми клавиатурадан терген такыр башка сезим экен.

Интернет мени алыскы, жакынкы аймактагы кыргыз боордоштор менен тааныштырды. Алар жылуу сөздөрүн, каалоолорун айтышат. Бул мага жагымдуу.

— Кыргызстанга келгениңизге төрт жылга аяк басып бара жатат. Албетте, жакшыга адам бат көнөт эмеспи. Аны менен катар көзгө копол көрүнгөн нерселер да болсо керек?..

— Ата-энелерибиз ыңгайлаша албай бир топ кыйналды. Улууларга караганда жаштар тез көнүп кеттик. Көп нерсе бизге күтүүсүз жерден жагымдуу болду. Таң калган нерселер арбын болду. Мен Афганистандын кээ бир эле облустарын көргөм. Андагы жарнактарда баары фарс тилинде жазылат. Ал эми Нарынга, Бишкекке келсең такыр башкача. Көчөлөрдүн, дүкөндөрдүн, мекемелердин аттары кыргызча жазылганын окуган өзүнчө бир жагымдуу болду. Ал сезимди түшүндүрүп деле бере албайм, бирок жылуу нерсе. Окуганды жаңы үйрөнгөндө көчөдө кетип бара жатып эле жазууларды окуй берет элем. Азыр деле ошентем.

Баса, жашоо-турмушта да мага тааныш эмес көрүнүштөр кезикти. Маселен, биз жакта чоочун аялдар менен эркектер бири-биринен оолак жүрөт. Ата-энебиз, карындаштарыбыз менен эле бирге жүрбөсөк, башка кыздар, эжелер менен анча көп көрүшпөйт элек да. Бул жакта эркек-аял ээн-эркин эле аралашып, кыздар менен балдардын бирге жүрө бергени алгачкы күндөрү чындыгында мен үчүн башкача көрүнүш болду. Кыска көйнөкчөн кыздар, шым кийгендер таң калычтуу сезилип, алгач салт деп кабылдап алыптырмын. Биринчи көргөндө чочуп, ыңгайсыз болуп... бирок акырындык менен көнүп баратабыз. Билбейм эми.  Жашоо өзүнүн ..."кайсы жерде жашасаң салтын салтта, отун отто" дегендей (күлдү). Кыскасы, жакшы нерселерди сиңирип алып, андан ары кетип бара жатабыз.

Жөнөкөй эле нерсе болгону менен бул жакта кийимдерди төрт мезгилге карата киери да бизге кызык көрүндү. Памирде андай эмес...

Бирок негизинен кыргызстандыктар кичи пейил, меймандос жакшы эл келет экен. Билбеген нерселерди жогоруда айтканымдай үйрөнүп жатам. Кичинекей эле бир мисал, бул эми сиздерге байкалбашы деле мүмкүн. Маршруткага биринчи түшкөндө орун бошотуп берүүнү билбейт болчумун да. Карасам, кыргыздар да, башка улуттар да бири-бирин тааныбаса деле туруп берип жатышат. Ичимден "аа, ушундай кылыш керек турбайбы" деп ойлонуп, анан мен да ошенте баштадым. Бишкекке келгенде адашып, жашаган жеримден өтүп кеткен күндөрүм болду, анан көчөдөн тартынбай эле тактап, аябай көп сурадым. Азыр бейтааныш адамдар менен кадимкидей аралашып, көндүм. Алар үчүн мен Бишкектеги көп кишинин биримин.

Убактымды бөлүп, пландап, Кыргызстандын булуң-бурчтарын көрүп, кыдырганга да аракет кылып жатам. Нарындан сырткары Жалал-Абадда, Ысык-Көлдө болдум. Ар бир сапар сайын Кыргызстанга болгон суктануум көбөйүп бара жатат. Сиздер бул жерде жашагандыктан анын барк-баасын сезбешиңиздер мүмкүн. Алыстан эңсеп, дегдеп келип, максатыңдын аткарылышы эң сонун бакыт деп билем.

— Сиз сырттан келдиңиз, Кыргызстанды такыр башка көз менен карайсыз. Кыргыз коомундагы замандаштарыңызга, курбалдаштарыңызга эмне деп айтар элеңиз?

— Биз жакка салыштырмалуу Кыргызстанда окуйм, билим алам деген адамга чоң мүмкүнчүлүк бар. Ушуну башка жаштар да пайдаланып калса дейм. Башка мамлекеттерге салыштырмалуу начар деши мүмкүн, бирок сырттан келген киши катары айтсам, шарт өтө сонун. Болгону убакытты текке кетирбей, жанталашып билим алып, адам өзүн өстүрүш керек деп ойлойм. Мен ар бир мүмкүнчүлүктү колдонуп калууга азыр абдан аракет кылып жаткан учурум. Мамбетасан Ибраев аттуу устаз байке мага жардам берип, көмөк көрсөтүп келгендердин бири. Ошол киши ата-энесиз эмес, билимден, ыймандан ажырап калган адам сагыр деп аталарын айтып берген. Ошондуктан мен замандаштарыма ыймандан, илим-билимдин, үлгүлүү жүрүш-туруштан сырт болбойлу, жетим калбайлы деп айтар элем. Билимдүүгө дүйнө жарык. Андыктан өзүмдүн да илим-билимге умтулганым умтулган. Мен Кыргызстанды жакшы көрөм.

2141
Белгилер:
этникалык кыргыздар, Турганбай Абдулвахид уулу, Кичи Памир, Улуу Памир, Афганистан, Кыргызстан
Тема боюнча
Чемпион тарбиялай албаган армандуу агай. Гүлзада Рыскулованын айылга каты
Бир ууртам шарап, биз аңдыган жарык. Сыймык Бейшекеевдин айылга каты

Марипов карылар үйүндөгү энелерди көрүп, көзүнө жаш алды. Видео

10
(жаңыланган 17:30 08.03.2021)
Премьер-министр Улукбек Марипов 8-март — Аялдардын эл аралык күнүндө Бишкектеги улгайган жана ден соолугунан мүмкүнчүлүгү чектелгендер жашаган социалдык мекемеге барды.

Өкмөт башчы мекемеде жашаган аялдарды жаз майрамы менен куттуктап, аларга бекем ден соолук, бакыт, жаркын маанай жана күч-кубат каалады. Видеодон ал сүйлөп жатып көзүнө жаш алганын дагы байкоого болот.

"Бул сапар мага аябай көп эмоция берди. Ата-энелер өз балдарынан ушундай мамиле көрүүгө татыктуу эмес", — деп жазган Марипов.

Ошондой эле ал карылар үйүндөгү энелер жалгыз эмес экенин айтып, алар баарыбыздын ата-энебиз катары камкордукка алынарын белгилеген.

"Мен балдар жана карылар үйүнүн жок болушун чын жүрөктөн каалайт элем. Балдар жана улгайган адамдар үй-бүлөдө, сүйүү жана камкордукка бөлөнүп жашашы керек. Биз өсүп келе жаткан муунду улууларга, ата-энесине урмат көрсөтүүгө тарбиялашыбыз керек. Биз сиздердин жашоону жакшыртуу үчүн иштөөгө тийишпиз", — деди өкмөт башчы.

Андан соң премьер-министр боорукердик бөлүмүндөгү саламаттыгынан абалы начар жарандардан кабар алып, ал-жайын сураган.

Ведомство тарабынан скандинавиялык таяктар менен камсыздоо өтүнүчү айтылып, Марипов алып берүүнү убадалаган.

10
Белгилер:
куттуктоо, Карылар үйү, өкмөт, Улукбек Марипов
Тема боюнча
Кыйындыкта бел болуудан тайбадыңар! Марипов аялзатын ыр окуп куттуктады. Видео
Кыргыз аялы үй-бүлө ынтымагынын кам көрүүчүсү. Жапаровдун куттуктоосу
Өзгөчө кырдаалдар министрлигинин 86123 аскер бөлүгүнүн (Садовое айылы) медицина кызматынын башчысы, улук лейтенант Наргиза Жеңишова

ӨКМ медиги: талаа-түздө эркектер менен жарышып иштөөгө туура келет

18
(жаңыланган 17:33 08.03.2021)
Бир эле учурда ак халатты да, аскердик форманы да кийип, жоопкерчиликтүү кызматты аркалап келе жатканыма кубанам дейт Наргиза Жеңишова.

Ал Өзгөчө кырдаалдар министрлигинин 86123 аскер бөлүгүнүн (Садовое айылы) медицина кызматынын башчысы, улук лейтенант наамы бар. Жеңишова Sputnik Кыргызстан агенттигинин кабарчысы менен маектешип, аялдар үчүн анча оңой эмес иши тууралуу айтып берди.

— Алгач өзүңүз тууралуу айтып бересизби?

— Мен 1989-жылы Жалал-Абад облусунун Токтогул шаарында төрөлгөм. Кичинекей кезимен эле форма кийген жакчу. Мектепти аяктаганда Кыргыз медицина академиясынын дарылоо иши факультетине тапшырып, акыркы курстарда дерматовенерологияны окудум. Аны бүтүп жумуш издеп жүрсөм ӨКМде иштеген классташым орун бар экенин айтты. Сүйүнүү менен кабыл алдым. Дарыгерликти дагы, аскерлик кызматын да аткарып жатканыма кубанам.

Старший лейтенант, руководитель медицинской службы военной части МЧС в селе Садовое Наргиза Женишова на радиостудии Sputnik Кыргызстан
© Sputnik / Табылды Кадырбеков
Бир эле учурда ак халатты да, аскердик форманы да кийип, жоопкерчиликтүү кызматты аркалап келе жатканыма кубанам дейт Наргиза Жеңишова.

—Ата-энеңиз кандай кабыл алды?

—Үй-бүлөмдөн чыккан биринчи аскер адамымын. Жакындарым колдоп турат, эч кимиси каршы болгон жок. Иш боюнча узак убакытка кетип жатканда сарсанаа кылбай аларга жазып турам. Негизи биз өзгөчө кырдаалдар катталбаган учурларда деле үйдө болбой, аскер бөлүктө жашап иштейбиз. Убактылуу жашай турчу жайлар берилген.

— ӨКМдин аскерлери башка куткаруучулардан эмнеси менен айырмаланат?

— Биз чоңураак кырдаалдарда тартылабыз. Маселен, ири жаратылыш кырсыктары же узакка созулган издөө-куткаруу иштери болушу мүмкүн.

Старший лейтенант, руководитель медицинской службы военной части МЧС в селе Садовое Наргиза Женишова с сослуживцами
© Фото / из личного архива Наргизы Женишовой
Жеңишова Өзгөчө кырдаалдар министрлигинин 86123 аскер бөлүгүнүн (Садовое айылы) медицина кызматынын башчысы, улук лейтенант наамы бар.

— Эсте калган чакыруу кайсы болду?

— Мындан эки жыл мурун өкмөттүн Чүй облусундагы өкүлчүлүгүнүн аппарат жетекчиси үй-бүлөсү менен Көкөмерен суусуна түшүп кетип, бир ай изделгенин билсеңиздер керек. Тилекке каршы, бирөө дагы тирүү табылган жок. Сөөктөрү биринин артынан бири чыгып жатты. Абдан өкүнүчтүү болду. Куткаруучулар күнү-түнү дебей издеп табуу аракетин көрүп жатты. Мен өздүк курамдын ден соолугуна кам көрүп жүрүп, анын баарына күбө болдум.

— Иш учурунда түрдүү нерселерди көрөт экенсиздер, стресстик абал менен кантип күрөшөсүз?

— Өзүм башынан эле эркек мүнөз элем, азыр жалаң эркектер менен иштеп, бул сапатым бекемделди десем болот. Ошол эле учурда позитивдүүмүн. Иш учурундагы кырдаалдарды өзүмө өтө жакын кабыл алып, кайгырып, көзгө жаш алуу деген жок.

Старший лейтенант, руководитель медицинской службы военной части МЧС в селе Садовое Наргиза Женишова на радиостудии Sputnik Кыргызстан
© Sputnik / Табылды Кадырбеков
Жеңишова: Мен 1989-жылы Жалал-Абад облусунун Токтогул шаарында төрөлгөм. Кичинекей кезимен эле форма кийген жакчу

— Сиздер өздүк курамдын саламаттыгына көңүл бургандан тышкары кайсы бир окуяда жабыркаган адамдарга көмөк көрсөтөсүздөрбү?

— Албетте. Адатта ӨКМге чакыруу түшкөндө Тез жардам кызматы да кошо чакырылат. Алар кечигип жатканда биз жардам көрсөтө беребиз. Негизи ӨКМдин медигинен тышкары катардагы куткаруучусуна дагы алгачкы медициналык жардам көрсөтүү үйрөтүлөт.

— Үй бетин көрбөй иштеген учурлар болот экен. Жеке жашооңуз тууралуу айтып берсеңиз.

— Күтүүсүз кырдаалдарга күнү-түнү даяр болуп турабыз. Кайсы убакта чакыруу түшпөсүн жөнөп кетиш керек. Мен жиберген жакка бара берем. Кээде бир жумалап, бир айлап талаа-түздө, болгондо дагы эркектер менен жүрүп каласың. Аны бардык эле эркек туура түшүнө бербесе керек. Үй-бүлө кура элекмин, бирок жеке жашоомо ишим катуу тоскоолдук кылып койгон деле учур боло элек.

Старший лейтенант, руководитель медицинской службы военной части МЧС в селе Садовое Наргиза Женишова с сослуживцами
© Фото / из личного архива Наргизы Женишовой
Жеңишова: өзүм башынан эле эркек мүнөз элем, азыр жалаң эркектер менен иштеп, бул сапатым бекемделди десем болот

— Турмушка чыга элек болсоң деле талаа-түздө иштеген кыйын болсо керек?

— Эми кыздар чачы-башын бат-баттан жууп турат эмеспи, талаада болсо душ жок. Кароолго бирөөнү тургузуп коюп, айылдагыдай чакага суу ысытып жуунмай. Калган учурларда ыңгайсыздык деле жок, жумуш деген жумуш да.

Кесиптеш жигиттер аяр мамиле жасап, "тамак ичтиңби, үшүгөн жоксуңбу" деп камкордук көрсөтүп турушат. Алар менен өзүмдү коопсуз сезем. Мен дагы алардын ден соолугуна кам көрүп, талаада жүргөндө тамак-ашын берип турам. Бири-бирибиз менен бир туугандай болуп калганбыз.

— Өзгөчө кырдаалдар катталбаган учурда иш күн кандай өтөт?

— Аскер бөлүктө фельдшер кыздар менен жоокерлердин ден соолугуна кароо жүргүзөбүз, коронавируска байланыштуу дене табын маалы менен өлчөйбүз. Алардын тамагынын сапатын текшерип турабыз. Ошондой эле издеп-куткаруу боюнча сабактар өткөрүлүп турат, спорт менен машыгабыз.

Негизи жумуш 8ден 6га чейин, анан суткалык нөөмөттөр бар. Ошондой эле күтүүсүз кырдаалдарга даяр болуп, дайым аскердик форма менен жүрөбүз. Чакырууга жараша Чүйдүн аймагынан башка облустарга деле бара беребиз.

Старший лейтенант, руководитель медицинской службы военной части МЧС в селе Садовое Наргиза Женишова с сослуживцами
© Фото / из личного архива Наргизы Женишовой
Жеңишова: күтүүсүз кырдаалдарга күнү-түнү даяр болуп турабыз. Кайсы убакта чакыруу түшпөсүн жөнөп кетиш керек

— Коронавирус пандемиясы маалындагы ишиңиз тууралуу айтып бересизби.

— Коронавирус убагында өздүк курам Москва районунун аймагында дезинфекция иштерин жүргүзүп, гуманитардык жардамдарды таратып жатты, биз медик катары элге түшүндүрүү иштерин жүргүзүп аттык. Кудайга шүгүр, өзүбүз дагы оорудан коргонуунун бардык эрежелерин аткарганыбыз үчүн өздүк курамда илдет жуктургандар көп болгон жок.

Пандемия учурунда мен дагы башка медиктердей элге жардам берүү үчүн кызыл зонада болгум келди. Ошол убакта биздин курамды тажрыйба алмашуу иретинде Гансиге жиберип, мен дагы кызматымды өтөп келдим.

Старший лейтенант, руководитель медицинской службы военной части МЧС в селе Садовое Наргиза Женишова на радиостудии Sputnik Кыргызстан
© Sputnik / Табылды Кадырбеков
Жеңишова: үй-бүлө кура элекмин, бирок жеке жашоомо ишим катуу тоскоолдук кылып койгон деле учур боло элек

— Келечекке болгон кандай кыялдарыңыз бар?

— ӨКМ дарыгерлериндеги эң жогорку аскердик полковник наамына жетсем дейм. Эң негизгиси Кыргызстандын патриот айымдарынан болгум келет.

18
Белгилер:
Наргиза Жеңишова, маек, дарыгер, куткаруу, ӨКМ, Кыргызстан
Тема боюнча
Үйдөн дагы сөөк чыкпаса экен деп тиленип... Куткаруучу Кубан Кенен уулунун маеги
Адам өмүрүн эмес, сөөгүн сактап калган учурлар болот. Куткаруучунун маеги
Назарбекова: ишимдин түйшүгүн жолдошум жакшы билет